Bir anda çoğaldı ayyuka çalan saatler..
Nefret misevda mı karar veremediğim bir kalp sancısı..
Görmemek için verdiğim o çaba..
Ve her gördüğümde içimdeki sızıntı da cabası .
Evet kimse biliyordu bu sessizliğimin sebebi ne? Susmaktı benim haykırışlarım. Fırtınamdı cevap vermemek.. İçten içe yok olmaktıfark edilememek…
Biliyor musun çok özledim eski günleri.. Annemin beni uyutmak için verdiği çabayıninnileri..Bir “ah” etsem geceleri
hiç usanmadan kalkıp beni yoklamasını.. Hastalandığımda başımdan ayrılmaması
ateşimi düşürmek için yaptığı o soğuk suları.. Çok özledim o masum zamanları.
Değişiyor ya insanen güzel örneğini aynada görüyorum. Neydim
ne oldum diyorum ve ne olacağımı çok merak ediyorum !
Sıkıldım tüm oyunlardan.
Yapmacık tavırlararkadan iş çevirmelerden..
Tam oscarlık bir oyunculuk..
Ayakta alkışlanmalık senaryolar..
Hayatım´dınhayatın´ı mahvettin.
İnsanlığım´dıninsanlığından eser yok.
Nefesim´dinsolunum yolları tıkalı.
”Sevdiğim” derdimne kadar yalan söylemişim...
Masum gözlerin vardıellerin gibi.. Sarıldığında o titreyişini dinlerdim. Tir tir... Masumca gülerdim. İliklerime kadar hissederdim.
Farkındaysan –di’li geçmiş zamanlı tüm cümlelerim. Ne şimdi ne gelecek zamanlı yazılarım. Sana dair herşeyi bırakmışım geçmişte.. Ne hayatımne insanlığım
ne nefesim
ne sevdiğim kaldı hayallerimde...
”Veda” kısa bir kelimeeylemi zor..
Öznesi belirsizkenyüklemine çare yok.







Alıntı



Haberi Paylaş