Farkındamısın Seni Seviyorum

[Oldcaptain]

Farkında mısın?
Bize ait cümleler kurmaktan ne kadar da aciz kaldık son günlerde,
Bırak seni seviyorum demeyi,

Bir günaydını bile çok görür olduk birbirimize,

tükenen, tükenen sevgimiz mi. Yoksa, dilimiz mi varmıyor?
Ne sen bana iyi misin diyorsun, ne ben sana bir günaydın.
Bıçak açmıyor ağzımızı farkında mısın?

Yavan kelimelere başvurmamız sebepsiz değil,
Saçlarını bile taramıyorsun eskisi gibi,
Benimse içimden gelmiyor tıraş olmak,
Eskiden, eskiden daha zili çalmadan açardın kapıyı,
Kokunu taa aşağılardan duydum derdin, özledim derdin,
Kısar gözlerini, ya sen, ya sen derdin, öylece sarılıp kalırdık kapı eşiğinde, off, offf.
Kaç gecedir koltuğun bir kenarında uyuyup kalıyorum,
Romatizmalarım da öyle arttı ki üstelik adeta kar yağıyor geceleri sol omzuma, sana ilaçlarımın yerini korkudan soramıyorum,
Ya cevap vermezsen, ya git kendin al dersen,
Korkuyorum işte, sevginin tükendiğini bilmekten korkuyorum.
Dün ilk defa kahvaltı etmişsin beni kaldırmadan,
İlk defa çayı dün, soğuk ve şekersiz içtim,
Kaç zamandır adımla seslenmiyorsun bana,
Adım ürkütüyor seni, sen ayrı odadan kalkıyorsun, ben taa uçtaki odadan, bir suçlu gibi öne eğip başımızı öylece geçiyoruz birbirimizin yanından, yok, yok bu böyle olmayacak,
Ya sen aç kıza telefon, ya ben, bu böyle olmayacak,
İstersen oğlanları sen ara, seni onlar daha bir severler,
Kısaca, ya ben gideceğim, ya sen, belki de bir zaman ayrılırsak,
Kimbilir, kimbilir özleriz birbirimizi,
Bugünleri hiç düşünmeden; o hoyrat, o pervasız harcadığımız aşkımıza nasıl muhtacım nasıl, bilemezsin,
Olsun bir müddet yemeği dışarıda yerim,
İlaçlarımı da masanın üstüne geceden dizerim,
Parmağıma ip bağlarım falan, ya da istersen ben gideyim, gideyim de nereye? Offff...
Galiba, galiba yaşlanmamalı insan, yoksa suç erkek olmakta mı?
Ne yaparım bi başıma, damadın o dik dik bakışı da çekilmez hiç, yok, yok, sen git kıza istersen.
Dün o filmi seyrederken ağladığını gördüm, sanma ki fark etmedim,
Sanki ikimizin son dönemi,
Ne kadar da açığa vursak da öfkemizi, gem vuramazsak da alışkanlıklarımıza, demek ki bazı şeylerin çok geç anlaşılıyormuş önemi, bir ara gözüm takıldı, saçlarına karışmış aklara,
Benim ise kış çoktan oturmuştu şu çökük şakaklara,
Hatırlar mısın?
İlk yemeğe çıktığımız günü?
Nasıl da elim ayağıma dolaşmıştı hani,
Hatırlar mısın?
Bu berbat halime bimecal kalırcasına güldüğünü,
Şimdi işe bak, yüreğim bimecal, dağbaşı yalnızlıklarına mahküm ettik biz birbirimizi, ne zaman biter bu suskunluğumuz bilmem,
Ya bir ölüm anı çığlılığıyla, sahi, sahi ben ölürsem ağlar mısın?
Bana, bana hiç sorma, düşünmek bile acıtıyor içimi, cam kesiği ağrılara gark oluyorum, hem, hem benim bildiğim kadarıyla galiba "önce erkekler ölür", o zaman da sen kalacaksın yapayalnız,
Ne yapar, ne edersin bu koca şehirde?
Kim getirir her sabah o çok sevdiğin fırın ekmeğini, kim sular bahçeyi, kim budar yediverenleri ve kim koyar sen daha uyanmadan yastığına en güzel gülü? Zor değil mi?
Yaşamın en zor tarafı işte, Kolay değil alışkanlıklardan bir an için vazgeçmek. Zaten, zaten benim tek alışkanlığım da sensin,
Yok, yok senden vazgeçemem, zaten benim bildiğim; ”ilk erkekler özür diler”, daha bir yakışıyor gibi seni seviyorum demek erkeğe,
Yok, yok bu sabah kalkınca ilk işim sana sarılıp ve hiç yüksünmeden
Ve kırılganlığı bir yana atıp, seni seviyorum demeliyim,
Seni seviyorum,
Seni seviyorum,
Günaydın birtanem.

[Waeyneağ]

ne acı değil mi? düşününce, bir zamanlarda kalan duygulara cümlelere hislere yabancı olmak

teşekkürler

[mukooo82]

eline sağlık abi süperdi bir o kadarda acı duygu yüklü

[Oldcaptain]

beğenmenize sevindim. teşekkürler.

[blue_night]

insan sevdiğiyle arasına mesafeler girince herşeyden yoksunlaşır hale geliyor.
ne kadar kötü bir durum düşünsenenize bir zamanlar çok sevdiğiniz birinden uzaklaşmak

ben o kadar çok korkuyorum ki ya birgün sıkılırsam ya birgün onu sevmezsem diye her sabah uyandığım ona bakıp şükürler olsun ki onu bu sabah dAHA ÇOK SEVİYORUM DİYORUM