BengiSu'nun Seçtikleri

[BengiSu]

*HAYATIN BANA ÖĞRETTİKLERİ*

Önemli olanın, başkalarının benim için ne düşündükleri değil,

benim kendi hakkımda ne düşündüğüm olduğunu, küçük kararları aklımla,

büyük kararları ise kalbimle almam gerektiğini,

her münakaşanın temelinde birisinin cahilliğinin yattığını,

cehaletin gönüllü talihsizlik olduğunu, alçak gönüllü olmanın

altta kalmak anlamına gelmediğini,

gururun yıkımın, kibirin düşüşün önünde gittiğini,

bir münakaşadan kazançlı çıkmanın tek yolunun ona hiç girmemek olduğunu,

bir şeyin değerini anlamanın en iyi yolunun ondan bir süre ayrı kalmak olduğunu,

hayatın iddia edildiği kadar kısa olmadığını ve nezaket için herdaim zaman

bulunabileceğini, yapamam sözcüğünü aklımızdan çıkarmamız gerektiğini,

birisiyle derdini paylaşmanın bazen ona bir şey vermekten daha değerli olduğunu,

paranın insanın benliğinin dışındaki bir şeyken, anlayış armağan etmenin

onun ruhuyla iletişim kurmak olduğunu, insanların bana, izin verdiğim biçimde

davrandıklarını ve öğrenmem gereken daha pek çok şeyin var olduğunu öğrendim.!

[BengiSu]

SIZLAYAN YERİNDEN SEVMEYE BAŞLAMAK..!


Usanmak, vazgeçmek, umursamamak... Bu üç kelime eğer bu sırayla dizilmişse artık bir insan yaşamında, sevilmeyi özlemeye başlamıştır o insan. Sadece
şefkatli bir ses ve o sesin tek birhecesi bile yeter yağmurlu bir günü güneşli bir gün yapıvermeye...
Karşımdaki suretin durgunluğu tanıdık...
Usanmaktan vazgeçmişliğe uzanan bir koridorda; ağlamadan, söylenmeden, gözünü kırpmadan oturuyor.. Mutsuz olması için hiçbir sebep yok oysa. Bir işi, bir
evi, ailesi, geliri, ve sairesi, vesairesi var...
Hayatın beyaz, kalın resim kâğıdına benzeyen ilk gününde,
kurşun kalemle bir çırpıda çizilmiş ilk taslağında ne varsa hepsi tamam yani. İş boyamaya geldiğinde, içlerini
doldurmak gerektiğinde başlıyor bütün mesele... "Daha ne istiyorsun?" diyorlar. Oysa o kelime,
"Daha"; ne korkunç, ne büyük, ne yıkık bir köprüdür. O kadar yıkıktır ki; döküntüsü tıkamıştır zaten bütün yolları... Şimdi, oturduğu yerden kalkmadan yapıyor yapmak
zorunda olduklarını. Ve hiç de mutluluk duymuyor mutluluk duyması gerekenlerden...
Her şeyin, her ilişkinin, her adamın, her kadının, her günün bir şekilde "aynılaşması" yoruyor aslında. Kırmızı
ışıkların uzun, yeşillerin kısa olması, üzerinde uzlaşılmış her meselenin sonunda rengini kaybetmesi, "asansörü
ve 24 saat sıcak suyu olan her dairenin" ultra lüks sayılması gibi...
Yani son derece sıradan, yani sadece olması gerekenin olduğu her durumun; şükran duyulması gereken
bir halmiş gibi sunulması...
Ve en çok da aza kanaat ettikçe "hiç"in reva görülmesi
usandırıyor...
Sonra vazgeçiyor anlaşılmayı, aranmayı, özlenmeyi beklemekten...
Kırılanı,örseleneni, dağılanı düzeltmekten ve gün üstüne gün koyup biriktirmekten...
Birikmiş öfkeleri bilemekten vazgeçiyor...
Artık o, koridorda öylece otururken umursamıyor daha önce bugüne sebep olanların tekrara düşmesini. Öyle ya; daha ne istiyor ki? "Asansörü ve sıcak suyu varken" ve
her şey ultra lüks diye pazarlanırken?..
Kurşun kalemle eskizi çizilmiş ve sonradan
renklendirilmiş bir hayatın ne eksiği olabilir ki? Renkleri uyumsuz ve solgun olsa ne çıkar?...

Sadece "sevilmek" harekete geçirir donmakta olan bir kalbi. Ve hızla çarpan bir kalptir her
seferinde, dünya üzerindeki onca güzel şeyin sebebi... Yani...
Sızlayan yerinden sevmeye başlamalı bir insanı.
Sevdiği kadar da sevilmektir zaten bir acının yara
bandı..

[NBA27]

harika bir yazıydı teşekkürler..

Sadece "sevilmek" harekete geçirir donmakta olan bir kalbi. Ve hızla çarpan bir kalptir her
seferinde, dünya üzerindeki onca güzel şeyin sebebi... Yani...
Sızlayan yerinden sevmeye başlamalı bir insanı.
Sevdiği kadar da sevilmektir zaten bir acının yara
bandı..

şu kadarı bile herşeyi anlatmaya yetiyor..

[home_alon]

güzel bir yazı

[BengiSu]

Hep "aşkın dili olsa da konuşsa" deriz. İşte birgün aşk konuşmaya başlamış ve demiş ki :

- "Ey insanlık hep peşimden koştunuz, bana ulaşmaya çalıştınız. Aslında bana ulaştınız ama hiç farketmediniz. Benım için ağladınız zaman bile size hep yalan belki de şaka gibi geldim. Bana hep yakıştırmalar yaptınız. Size bir hikaye anlatayım.

Birgün küçük bir kedi kuyruğunu yakalamak için hep kendi etrafında dönüp duruyormuş ve büyük kedi dayanamayıp ne yapmaya çalışıyorsun diye sormuş. Yavru kedi de bana ancak kuyruğumu yakaladığım zaman mutluluğa ulaşacağımı söylediler. Ben de onun için uğraşıyorum diye cevap vermiş.

Büyük kedi gülmüş ve "ben de küçükken senin gibiydim. Hep kendi etrafımda döner, kuyruğumu yakalamaya çalışırdım ama birgün durdum ve düşündüm ve yürümeye karar verdim işte o zaman anladım ki zaten o benim peşimden geliyordu."

İşte şimdi anladınız mı? Aşk bir kedinin kuyruğudur ki ona ulaşmak için peşinden koşmanız gerekmez, o zaten her hareketinizde arkanızdan gelir.

[MoonLight]

İşte şimdi anladınız mı? Aşk bir kedinin kuyruğudur ki ona ulaşmak için peşinden koşmanız gerekmez, o zaten her hareketinizde arkanızdan gelir.......
vay be bu söz çok doğru pr;
çok güzel bir paylaşım bengisu,,ellerine sağlık