Waeyneağ'ın Seçtikleri

[Waeyneağ]

Hiç

Hiç Bir insani unutmak, bir insandan vazgeçmek,
bir insani hayatindan sonsuza kadar çıkartmak zorunda kaldın mi hiç?
Hani ölmüş gibi, hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi,
her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyip ama aslında hiç gelemeyeceğini de bilmen gibi. Ne zor şey değil mi ölmediğini bilmek , ama ölmüş gibi ulaşılmaz olması artık o insanin sana, ne kadar katlanılmaz bir gerçek değil mi
sen hala bu kadar sevgili iken? Özlemek, bu kadar özlemek,etini kemiğini yakarcasına özlemek. Çok kötü değil mi?Bu kadar özleyip onu görememek, ona dokunamamak, onu işitememek , artık sonunun "Pi" hali değil mi? Biliyorsun değil mi? Ne kadar umutsuz bir arayıştır o, kalabalık caddede geçen binlerce yüze bakmak belki bir kez daha görebilmek için o yüzü, belki biraz önce geçti bu kaldırımdan diye düşünmek,
belki su an arkamda yürüyen insanların içinde bir yerde demek, belki su an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar yasamak ne zordur değil mi?
Ne kadar eritir insani fark etmeden. Sende biliyorsun değil mi bunları.?
Bir sinema koltuğunda sende iki kişi gibi oturdun mu hiç? Hiç iki kişi gibi zevk aldın mi bir konserden yalnız başına. Güzel bir kafe keşfettiğinde, güzel bir film seyrettiğinde, güzel bir şarkı dinlediğinde güzellikleri oranında eksik kaldıklarını hissettin mi paylaşamadığın için onunla. Bir barın kalabalığında hiç yarim vücudunla sallandın mi ortada? Hiç iki kişilik beyninle yarim insan olabildin mi? Baktığında aynana sadece yüzünün bir yarısını gördüğün oldu mu hiç? Sana hayatındaki en büyük yoksunluğu yaşatandan nefret edemediğin zamanlar oldu mu hiç? Gözünün içine baka baka kolunu bacağını kesen bir insanin yüzüne sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildiğin zamanlar oldu mu hiç? Hayatta inandığın bütün değerlerini altüst eden birisine aşk şiirleri yazabildin mi? Onu içinde korumanın seni yok etmek olduğu zamanlara feda oldun mu hiç? İçinde ağlayan çocuğa umut şarkıları söyleyemediğin, özlemini, susuzluğunu, açlığını gideremediğin zamanlar oldu mu hiç? Kanayan yarasını gördüğün ama merhem olamadığın zamanlar. Gücünün, hani o tanrısal gücünün bir çocuğun ağlamasını susturamayacak kadar olduğunu gördüğün zamanlar oldu mu hiç?
Hiiiiiiiç.... Hiiç... hiç... bir hiç..

[Waeyneağ]

Çok zamandır aynı idi değişmezdi gecelerimiz. Son günlerde, o sarsıla, sarsıla ağlardın ben sigâralar içerdim peş peşe ağlardı , fakat bilmezdin göz yaşlarının, tümü kaderin deki yazının kelimesini bırak harfine dahi silmeyeceğimi.

Dedim Ya : hep aynıydı gecelerimiz. Buğulu camın ardındaki sokak lambasında teselli bulurduk. Sanki kar,yağarken kimilerine göre garip bir alışkanlıktır belki kim bilir : Bağzanda sobanın üzerinde ki çaydanlığın gizemli cızırtılarını dinlerdik. Hiç konuşmadan : bir çocuğun annesinden ninni dinlediğimiz gibi.
Ben ona ağlarken katılmazdım. Gerçi niçin ağladığını bilmezdim Çoğu zaman çoğu zaman bahaneler bulurdu kendince; Sudan bahaneler…En ufak bir tartışmada sığınırdı göz yaşlarının ardına . Belki yüreğimin katı olduğunu düşünürdü: neden yalan söyleyip çıkıp ta şimdi yağan karın altında aramak gelmiyor içimden onu
Çünkü giderken açık bıraktığı gönlümdeki kapı hala açık …
Yine soba üzerindeki çaydanlığın cızırtılarını dinliyorum. Pencereden sokak lambasının altındaki yağan kara bakarak bir musiki gibi ama farklı bir şey var.
Ben ağlıyorum………

Ama inkâr edemem. gece gibi karanlık saçlarını ve ay gibi parlak yüzünü özlediğimi. Hoyrat bir rüzgâr esiyor sanki. Yağmur damlaları gibi yuvarlanan göz yaşlarımı üşütüyor; boğazıma bir şeyler düğümleniyor taş gibi. Sonra o taş gibi şeyi yutuyorum. Sanki nefes alsam seni kaybedeceğim açsam gözlerimi hayalin silinecek gözlerimden, bilirsin duygular davetsiz misafir gibidir. Giderken açık bıraktığın gönül kapılarımdan girdiler.
Ve işte açmıyorum gözlerimi.

[by_azrail]

teşekkürler kardeş bana böle mektuplar lazım oluyor bulamıyordum çok sağol bee yanlış anlama kıza göndermiyorum :=))) koleksiyon yapıyorum oraya atıyorum mutlu kal

[Waeyneağ]

teşekkürler kardeş bana böle mektuplar lazım oluyor bulamıyordum çok sağol bee yanlış anlama kıza göndermiyorum :=))) koleksiyon yapıyorum oraya atıyorum mutlu kal

artık bol bol eklersin kardeş takma kafana yanlış yok

mutluluk hepimizin olsunpr;

[Waeyneağ]

Seninle olmanin en güzel yani ne biliyor musun?
Elin elime degmeden avuçlarimi terleten sicakligini taa içimde hissetmek.
Seninle olmanin en kötü yani ne biliyor musun?
''Seni seviyorum'' sözcügü dilimin ucunu isirirken her konusmamizda bos yere saatlerce havadan sudan söz etmek.
Seninle olmanin en heyecanli yani ne biliyor musun?
Ayni seyleri seninle ayni anda düsünmek birlikte aglamak gülmek.
Ve buradayken bile seni çilginca özlemek...
Seninle olmanin en aci yani ne biliyor musun?
Seni hiç tanimadigim bir sürü insanlarla paylasmak.
Senin yaninda olan, seninle konusan herkesi çocukça kiskanmak.
Seninle olmanin en mutlu yani ne biliyor musun?
Tanidik birileriyle karsillasma tedirginligi ile yollarda yürümek yan yana...
Elimdeki semsiyeye inat yagmurda islanmak birlikte.
Elimde kir çiçegiyle seni beklemek...
Ayni mekanlarda ayni yiyecekleri yemek.

Seninle olmanin en zor yani ne biliyor musun?
Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattigim o tarifsiz
duygularimi umut denizinin ortasinda küreksiz bir sandala hapsetmek.
Sevgili yerine yillarca dost kalmayi basarmak.
Yalin ayak yürümek biçagin en keskin yerinde.
Kanadikça tuz yerine gözyaslarimi basmak yüregime.
Seninle olmanin tek yan etkisi ne biliyor musun?
Nereden bileceksin?
Sen benimle hiç olmadin ki.
Olsaydin avuçlarim terlemezdi...
Isirmazdim dilimin ucunu...
Özlemezdim seni yanimdayken...
Kiskanmazdim.
Korkmazdim yollarda yürümekten.
Islanmazdim yagmurlarda...
Yildizlara aya dert yanmaz,
böyle her sarkida serhos olmazdim.
Korkmazdim seni kaybetmekten
ayaklarim kan revan atlardim sandaldan denize...
Ve her kulaçta haykirirdim seni..
Ama sen hiç benimle olmadin ki...
YA AKLIN BASKA YERLERDEYDI YA YÜREGIN...

[denizim]

çok güzel resimler ve konu teşekkürler